Jak BeautyGuard ocenia kosmetyki — podejście regulacyjne

Starsze wersje BeautyGuard pokazywały wynik liczbowy 0–100. Zrezygnowaliśmy z niego świadomie: liczba sugeruje precyzję, której publiczne dane regulacyjne nie dają, i łatwo myli „status prawny" z „oceną szkodliwości". Dziś BeautyGuard opisuje produkty i składniki wyłącznie w kategoriach regulacyjnych.

Co zobaczysz zamiast punktów

• Zakazany — składnik figuruje w Załączniku II Rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
• Ograniczony — składnik z Załącznika III: dozwolony pod warunkami (stężenie, kategoria produktu, ostrzeżenia).
• Barwnik / konserwant / filtr UV — składnik z list pozytywnych Załączników IV–VI.
• Alergen zapachowy — podlega obowiązkowi deklaracji na etykiecie.
• Alerty Safety Gate — realne zgłoszenia produktów zawierających dany składnik.

Jak dopasowujemy alerty

Dopasowanie alertu do produktu wymaga zgodności kodu EAN. Przy dopasowaniach składnikowych stosujemy próg pewności — dopasowanie poniżej progu 0,7 nie jest pokazywane — oraz heurystykę literówek INCI (odległość edycyjna 1), bo zgłoszenia w Safety Gate bywają wpisywane niestarannie.

Czego ta metoda nie robi

Nie wykrywa alergenów ukrytych pod zbiorczym „Parfum", nie ocenia stężeń, których producent nie publikuje, i nie zastępuje oceny bezpieczeństwa (CPSR) wykonywanej przez uprawnionego asesora. Pełną listę ograniczeń i historię zmian metody znajdziesz w publicznej metodologii.

Podstawa prawna i źródła: Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 (EUR-Lex) · baza CosIng Komisji Europejskiej · EU Safety Gate.